Galicyanie, pamiątki rabacji

Lewniowa - kaplica z epitafium Mieczysława Skarżyńskiego

Mieczysław Skarżyński / Skarzyński (29 V 1809 - 15 III 1861) należał do ścisłego grona spiskowców. W Lewniowej u Fortunata Skarżyńskiego odbywały się zebrania, w których uczestniczyli Starowiejski, Piekosiński, Burzyński, Marceli Żuk. W styczniu 1846 odbyło się w Krakowie spotkanie organizatorów powstania. Obecni byli Gorżkowski, Tyssowski, Skarżyński, Czechowski i Wiesiołowski. Omówiono przyszły ustrój Galicji, której wielkorządcą miał zostać Wiesiołowski. Początkowo odmówił on tego zaszczytu i proponował na to stanowisko Mieczysława Skarżyńskiego, ale gdy uzyskał jego zapewnienie, że jako podlegający mu jeden z dwóch rządców, będzie go w rządzeniu niepodległym państwem wspierał, wyraził zgodę. 

Nie udało mi się jeszcze ustalić, czy Skarżyńscy wzięli udział w powstaniu krakowskim i czy byli po jego upadku represjonowani. Dwór w Lewniowej został przez chłopów rozbity i zrabowany.

Kaplica przydworska ufundowana przez Mieczysława Skarżyńskiego służyła mieszkańcom Lewniowej aż do 1978 roku, kiedy to poświęcono nowy kościół.

 Galicyanie, pamiątki Rabacji

Podole - Górowa, grób Marcelego Żuk Skarszewskiego i Józefy z d. Kirchner

Marceli Żuk - Skarszewski (1815 lub 1817 - 1882) był zaangażowany w spisek powstańczy, jednak nie podzielił losu swych braci Leonarda, Faustyna, Prota i do więzienia w Nowym Sączu nie trafił. Zrabowano za to w Gródku nad Dunajcem majątek (Witkówka, Tabaszowa, Załęże), który wniosła w wianie jego żona Józefa Kirchner. Działalności patriotycznej nie zaprzestał, gdyż później angażował się w pomoc powstańcom styczniowym.
Szersze informacje o rodzinie Żuk - Skarszewskich - post 17 grudnia 2023.

Galicyanie, pamiątki rabacji

Przyszowa, grobowiec i dwór Żuk Skarszewskich

W grudniu 1845 przybył do studiujących w Wiedniu Polaków emisariusz Mikołaj Kański, podał termin planowanego powstania i zalecił zorganizować grupę bombardierów do obsługi artylerii. Zajął się tym studiujący medycynę Leonard Żuk Skarszewski. Fundusze na zorganizowanie oddziału i na drogę do kraju przywiozła do Wiednia Ludwika Gorayska. Bombardierzy, Antoni Löfler, Wilhelm Hofman, kadet Strohe, Georg Goller i Kajetan Ocziepka wraz z Faustynem Skarszewskim i Konstantym Müllerem, próbowali przedostać się do Galicji przez Węgry. Złapano ich 23 lutego w Nowym Targu, Tam wstępnie przesłuchano, obito i na furmankach powieziono do Nowego Sącza (Leon Żuk Skarszewski, Faustyn Żuk Skarszewski, dwóch Sobolewskich - Nośkiewiczów z Nieprześni, Konstanty Piliński, Kajetan Ocziepka). Wszystkich uwolniono prócz Kańskiego, którego aresztowano w Grojcu u hrabiego Bobrowskiego i 3 maja 1847 skazano na śmierć, po czym wyrok zamieniono na 18 lat Spielbergu (wg innych źródeł 8 lat, amnest. 25 III 1848). Leonard Skarszewski z Gródka pod Nowym Sączem w więzieniu w Nowym Targu przebywał wraz z ks. Michałem Głowackim. W więzieniu w Nowym Sączu Skarszewscy spotkali się z Protem, który trafił tu obciążony zeznaniami chłopa Jana Rudnickiego. W Załężu (Gródku) zrabowano dwór Marcelego. Dwory w Przyszowej nie były napadnięte, nie było ofiar.