Panorama nieco zamglona spod Złotego Stołu / Volovské vrchy, Zlatý stôl
duża
Orlovská Magura (830) a Kurčínska Magura (893)
Nieciekawe te Magury, ale można rozprostować nogi, przemoczyć buty i łatwo zabłądzić. Sprej na niedźwiedzia się nie przydał, spotkałem jedynie lisy, sarny i lejenie. Ograniczony widok na zachód jest tylko z jednej niewielkiej polanki pod Magurą Kurczyńską. Zawsze coś, choć liczyłem na więcej, bo obie Magury są widoczne z Poczekaja.
PS W Rumunii, gdzie w 1989 roku odstrzelono wraz z żoną naczelnego myśliwego kraju, niedźwiedzie znacznie się rozmnożyły i jest ich już ok. 13 tys., W związku licznymi śmiertelnymi atakami tych drapieżników na ludzi i zwierzęta gospodarskie zaplanowano w tym roku odstrzał 849 sztuk - link
![]() |
| Orlovská Magura. Przekaźnik też jest ale nie zmieścił się w kadrze Kurčínska Magura 30 m do szczytu |
![]() |
| Słupek szczytu |
![]() |
| Jedyny, przypadkowo odkryty punkt widokowy naniosłem na mapy.com |
Galicyanie, pamiątki rabacji
Lisia Góra, grób ks. Macieja Wojnowskiego, Ojca Ubogich
Maciej Wojnowski (Woynowski) urodził się 10 II 1814 w rodzinie mieszczańskiej w Tarnowie. Studiował w Przemyślu, Lwowie i Tarnowie, gdzie w 1837 przyjął święcenia kapłańskie. Jako wikary pracował w Makowie, Przecławiu i Wieliczce. Był kapelanem oddziału powstańczego Suchorzewskiego zdążającego z Wieliczki przez Gdów do Bochni. Po noclegu w Łazanach razem z ks. Prochaską i innymi rozsądnymi ludźmi Wojnowski zdezerterował z oddziału wyruszającego na pewną rzeź do Gdowa. Na miejsce dotarł jedynie ks. Długoszewski (patrz post 24 stycznia 2022). Działalność powstańcza ks. Wojnowskiego, który w Wieliczce święcił broń i wygłaszał mowy do ochotników, nie uszła jednak uwadze władz. 6 VI 1846 został uwięziony w Bochni i przewieziony do więzienia w Wiśniczu. Po uwolnieniu w listopadzie 1846 roku objął wikariat w Pleśnej, potem w Gawłuszowicach i Straszęcinie. Następnie widzimy go na stanowisku proboszcza w Łękawicy a od 1869 w Lisiej Górze. Dbał o trzeźwość parafian, szkolnictwo, budował kaplice mszalne w oddalonych przysiółkach. Nazwano go „Ojcem ubogich”, gdyż szczególną troską otaczał najbiedniejszych. Zmarł 23 I 1882 w Lisiej Górze.
Galicyanie, pamiątki rabacji